Pomimo udziału w zamachu, wkrótce doszło do pogorszenia jego relacji ze Smetoną i podobnie jak wielu przeciwników prezydenta, został odsunięty od wpływu na kierowanie państwem. 13 lutego 1929 r. został awansowany do stopnia generała porucznika, a następnie został przeniesiony w stan spoczynku wbrew swojej woli.
Działalność w czasie II wojny światowej Po zajęciu Litwy przez ZSRR 6 czerwca 1940 r. wyjechał do Niemiec, po wybuchu wojny ZSRR z Niemcami powrócił na Litwę. Na początku 1943 r. Niemcy zaproponowali utworzenie Litewskiego Legionu SS, jednak nie spotkało się to z pozytywnym odzewem litewskiego społeczeństwa i wojskowych, ale Niemcy uzyskali podpisanie przez przedstawicieli litewskiego społeczeństwa proklamacji o utworzeniu kolaboranckiej dywizji do walki z bolszewikami. Również ta formacja nie spotkała się z napływem ochotników, co skutkowało falą represji wobec litewskiego społeczeństwa, w tym inteligencji. Latem 1943 r. Niemcy zaczęli z pomocą gróźb i obietnic korzyści organizować bataliony budowlane – ostatecznie utworzyli trzy bataliony liczące około 1200 osób. Z powodu braku dyscypliny wśród tych oddziałów, w 1944 r. Niemcy byli zmuszeni rozbroić ich i rozproszyli wśród niemieckich oddziałów.