Początkowo organizacja nazywała się Związek Polaków w Prusach Wschodnich „Młody Las”, w 1942 roku przyjęła nazwę Związek Polaków „Młody Las”, a w 1944 roku została skrócona do nazwy Młody Las. Kierując się nazwą, przez lata błędnie identyfikowano organizację jako harcerską. Według powojennej relacji Narcyza Kozłowskiego, Młody Las działał na obszarze trzech późniejszych województw: gdańskiego, bydgoskiego i olsztyńskiego. Rozszerzanie się zasięgu Młodego Lasu było możliwe za sprawą korzystania przez jej członków z urlopów i przepustek, wystawiany przez pracodawców za zgodą policji. Struktury organizacji powstawały wśród Polaków przymusowo zatrudnionych w zakładach przemysłowych i gospodarstwach rolnych. Ogółem Młody Las liczył co najmniej 102 członków.

Głównymi celami Młodego Lasu były: podtrzymania ducha polskości, zapobieganie germanizacji młodzieży przywiezionej na roboty przymusowe i działanie na szkodę Niemców. Początkowo walka z Niemcami ograniczała się do hasła pomagać tym, którzy zwalczają naszego wroga.