Na skutek niepowodzeń wojsk niemieckich na froncie wschodnim działalność organizacji rozszerzono o konkretne zadania wymierzone przeciwko Niemcom: druk odezw i ulotek na zdobytych maszynach do pisania, sabotaż gospodarczy, niszczenie infrastruktury używanej przez Niemców, udzielanie pomocy osadzonym i uciekinierom niemieckiego obozu jenieckiego i więźniom niemieckiego obozu koncentracyjnego Stutthof. Program Młodego Lasu początkowo był kierowany wyłącznie do Polaków na Pomorzu, lecz wraz ze wzrostem zasięgu terytorialnego adresatami programu stawali się wszyscy Polacy. Organizacja nie posiadała jasno zdefiniowanej orientacji politycznej, przyjmowała do swoich szeregów wszystkich zainteresowanych, niezależnie od ich pochodzenia, poglądów politycznych i wyznania religijnego. W 1942 roku powstała Rada Naczelna Młodego Lasu, która miała kompetencje decyzyjne. Członkami Rady byli: Roman Dzierzbicki ps. „Kłos”, Bernard Czołba ps. „Topór” i Wacław Michalski ps. „Ułan”. W tym samym roku poszczególne komórki Młodego Lasu nawiązały współpracę z Okręgiem Pomorze Armii Krajowej. Malborscy członkowie Młodego Lasu brali udział m.in. w akcji „N”, prowadzonej przez ZWZ-AK. Ponadto kierownictwo nawiązało ścisłą współpracę z Polską Armią Powstania.