Z odkryć dokonanych w Aleksandrii wiadomo, że takie budynki, zwane po grecku synojkia, osiągały wysokość 7 pięter i mimo niewielkich mieszkalnych pomieszczeń (do 10 m²), poza wewnętrznym dziedzińcem miewały nawet własne łazienki i latrynyAdam Łukaszewicz: Egipt Greków i Rzymian. Warszawa: Książka i Wiedza, 2006, s. 397..
Opis i charakterystyka thumb|240px|Pozostałości insuli na rzymskim Kapitolu thumb|200px|Korytarz III piętra insuli Były to budynki kilkupiętrowe (5–7 kondygnacji), oddzielone przejściami-zaułkami (angiportum) lub ulicami – czemu zawdzięczały swą nazwę. Mieściły się w nich niewielkie (dwu-trzyizbowe) mieszkania (cenaculum) przeznaczone na wynajem, z balkonami i oknami, zapewniającymi dostęp powietrza i światła, a umożliwiającymi też pozbywanie się odpadów. Zewnętrzne schody prosto z ulicy prowadziły na wyższe kondygnacje;