Zmiany w układzie sił wielkich mocarstw nie mogły pozostać bez wpływu na stosunek amerykańskich przywódców. Kiedy w marcu 1917 roku Oskari Tokoi ogłasza, że wraz ze śmiercią cara Mikołaja II, wielkiego księcia Finlandii, ustały wszelkie prawne związki między tym krajem a Rosją, a władza w nim przeszła w ręce Senatu i Eduskunty, konsul amerykański Winship informował na bieżąco o tych sprawach Waszyngton. Stwierdził, że natychmiastowa i całkowita autonomia Finlandii, jeśli chodzi o jej sprawy wewnętrzne jest obecnie minimalnym żądaniem wszystkich fińskich partii politycznych, ale ostatecznie niepodległość będzie dla Finów rzeczą niezbędną. W kolejnej depeszy informował Waszyngton o przegłosowaniu uchwały 18 lipca 1917 roku, mówiącej o uniezależnieniu się Finlandii od Rosji we wszystkich aspektach, z wyjątkiem spraw polityki zagranicznej i kwestii wojskowych wynikających z potrzeb toczącej się wojny. Depesze te trafiały w próżnię. Przez całą wiosnę i lato 1917 roku Departament Stanu ani razu nie zajął stanowiska w kwestii fińskiej. Przedkładał ponad wszystko utrzymanie przez Rosję jedności, unikają jakichkolwiek posunięć, które mogłyby je osłabić w obliczu walk toczonych z Niemcami.