Poza tym upadek reżimu carskiego w 1917 roku spowodował podjęcie starań o niepodległość nie tylko Finlandii, ale też Estończyków, Łotyszów, Litwinów, Polaków, Białorusinów, Ukraińców i narodów kaukaskich. Patrząc z tej perspektywy Finlandia nie mogła być uważana za pierwszoplanowy element skomplikowanej sytuacji politycznej, militarnej i narodowościowej. W Finlandii Stany Zjednoczone na pewno nie widziały partnera ani pod względem gospodarczym, ani politycznym.
Fiński kryzys Równolegle do tych wydarzeń powstał problem amerykańskich dostaw żywności dla Wielkiego Księstwa Finlandii. Wiosną 1917 roku fiński senat zamówił w USA, za pośrednictwem amerykańskiej firmy handlowej W.R. Grace & Company, 50 000 ton pszenicy. Amerykanie zażądali, aby Finlandia z góry zapłaciła za umówioną dostawę – jako jedyna spłaciła ona swoje długi bez niczyjej pomocy. Mimo tego Finowie nie doczekali się dostawy zboża. Amerykanie tak tłumaczyli zaistniałą sytuację (w nocie Hoovera do zastępcy sekretarza stanu Franka L. Polka); „Drogi Panie Polk, zgodnie z treścią naszej rozmowy, wstrzymałem cały eksport do Finlandii i zarekwirowałem dla Francuzów towary zakupione dla Finów. Musimy po prostu dokonać wyboru jednego z dwojga.