Mimo to, otrzymała zaproszenie od Central Casting. Kilka dni później Roy założyła się z Carpenter, że dziewczyna nie pójdzie na casting, ponieważ nie starczy jej odwagi. Nie chcąc stracić zakładu i entuzjazmu swojej matki, która wywierała na niej presję, udała się do siedziby firmy, gdzie podpisała się na dokumencie panieńskim nazwiskiem matki – Jean Harlow. Została dostrzeżona przez Artura Landau, właściciela agencji aktorskiej Central Casting, która zajmowała się castingiem dla początkujących statystów. Według Davida Stenna dodatkowa praca była nudna i nieopłacalna.
mały|Od lewej: Jean Arthur, Clara Bow, Harlow i Edna May Oliver w scenie z filmu Szalone serca (1929)
Początkowo odrzucała wszelkie propozycje pracy od Central Casting. W końcu zmuszona przez swoją matkę – której w przeszłości nie udało się zrealizować marzeń o byciu gwiazdą – przyjęła ofertę udziału w niemym dramacie więziennym Honor Bound (1928, reż. Alfred E. Green) z główną rolą George’a O’Briena, zarabiając 7 dolarów za dzień zdjęciowy. Wkrótce pojawiła się w niewielkich epizodach w komedii Moran of the Marines (1928, reż. Frank R. Strayer), komedii romantycznej This Thing Called Love (1929, reż. Paul L. Stein), musicalu z ery Pre-Code Close Harmony (1929, reż. John Cromwell, A. Edward Sutherland) i w komedii Parada miłości (1929, reż. Ernst Lubitsch).