Na początku XX wieku elementy pogaństwa można było jeszcze odnaleźć w folklorze oraz zwyczajach. Lud celebrował tradycyjne święta, w których dawne tradycje przeplatały się z chrześcijańskimi. W tym czasie wartość naturalnej wiary bałtyjskiej propagował w swych publikacjach Vydūnas (Vilhelmas Storosta). Pisarz jest uważany za jednego z prekursorów Romuvy. To właśnie od niego twórcy wspólnoty przejęli zalążki podobieństw bałtyjskiego pogaństwa z hinduizmem. Poszukiwania dotyczyły nie tylko wątków językowych, lecz także duchowych oraz kulturowych powiązań z Indiami.
Okupacja sowiecka W latach 70. XX wieku stosunkowo przyjazne stosunki między Związkiem Radzieckim a Indiami umożliwiły prowadzenie badań naukowych, które ujawniły podobieństwa pomiędzy mitologią, zwyczajami, a także językiem w krajach bałtyjskich i w Indiach. W 1967 roku grupa profesorów założyła Towarzystwo Przyjaciół Indii. W tym samym roku Jonas Trinkūnas powołał do życia towarzystwo krajoznawcze Ramuva.