W chwili wybuchu wojny mieszkał w Warszawie, we wrześniu i październiku 1939 uczestniczył w posiedzeniach KG i ZG SN. Wśród „starych” w SN wyróżniał się gotowością do współpracy z obozem sanacyjnym, reprezentowanym m.in. przez komendanta głównego Służby Zwycięstwu Polski gen. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza. Jesienią 1941 przyjął obok partyjnego kolegi Stanisława Jasiukowicza zaproszenie komendanta głównego Związku Walki Zbrojnej gen. Stefana Roweckiego do zespołu doradczego, który miał za zadanie wesprzeć inicjatywę akcji scaleniowej podziemia zbrojnego; uczestniczył w pracach zespołu w tajemnicy przed wrogim wobec ZWZ kierownictwem SN do 1942 roku, kiedy nastąpiło scalenie Narodowej Organizacji Wojskowej z Armią Krajową. Prawdopodobnie w pierwszej połowie 1942 roku przygotował – według własnej deklaracji na zlecenie Komendy Głównej AK – broszurę polityczną pt. Cieśla czy sternik.