oraz mocny typ Auxois.
Podczas I wojny światowej tysiące ardeńczyków znalazło zastosowanie w wojsku. Zwinne konie były cenione jako zwierzęta pociągowe do transportu zaopatrzenia, broni i amunicji.
Konie tej rasy były również eksportowane poza Francję i wykorzystywane do poprawy innych populacji koni pociągowych. W przekazach hodowlanych podkreśla się masywną budowę tych koni, ich dużą siłę pociągową oraz przystosowanie do ciężkiej pracy. W belgijskiej hodowli koń ardeński bywa traktowany jako rasa historyczna, częściowo utożsamiana z analogicznie opisywaną rasą ardeńską we Francji, co wskazuje na wspólne pochodzenie i transgraniczny charakter jej rozwoju. Z czasem w Belgii znaczenie konia ardeńskiego w hodowli zaczęło ustępować innym rasom zimnokrwistym, zwłaszcza brabantczykowi, jednak ardeńczyk pozostaje ważnym elementem dziedzictwa europejskiej hodowli koni pociągowych. Koń ardeński został wykorzystany w hodowli niemieckich koni zimnokrwistych, w szczególności w Nadrenii oraz w Nadrenii Północnej-Westfalii. W regionie tym utrzymuje się ponownie populacja około 350 koni ras zimnokrwistych, które dzięki dolewowi krwi ardeńskiej stały się lżejsze w typie i bardziej chodliwe.