380..
W nauce okresu przednicejskiego i nicejskiego, wyrażonej w nicejskim wyznaniu wiary, trójosobowy, trójjedyny Bóg objawia się człowiekowi jako Ojciec, Syn Boży i Duch Święty, jednak każda z tych osób jest tym samym jednym Bogiem. Bóg jest wszechmocny, wieczny i nieskończony. Poszczególne Osoby są tożsame co do natury i substancji (są jednym i tym samym Bogiem), ale są oddzielnymi osobami, hipostazami, różniącymi się pochodzeniem i wzajemnymi relacjami: Bóg Ojciec nie pochodzi od nikogo, Syn Boży został zrodzony (a nie stworzony) przez Ojca, Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna (katolicyzm, protestantyzm) lub tylko od Ojca przez Syna (prawosławie); różnica między tymi dwoma wyznaniami opisana jest w dyskusji nad słowem filioque, dodanym do wyznania nicejsko-konstantynopolitańskiego. thumb|200px|left|Diagram przedstawiający relacje logiczne osób w Trójcy: Pater – Ojciec, Filius – Syn, Spiritus Sanctus – Duch Święty, Deus – Bóg, est – jest, non est – nie jest.
Uzasadnienie Podstawowym źródłem dla nauki o Trójcy Świętej są, zdaniem trynitarian, słowa Jezusa z Ewangelii, w których Jezus określa siebie jako Syna Bożego pozostającego w jedności z Ojcem (J 10,30) oraz zapowiada apostołom zesłanie Ducha Świętego.