Historyk Stanisław Rosik zwraca uwagę, że imię Prowe nie jest imieniem złożonym, jak imiona innych patronów plemiennych, co wskazuje na archaiczność tego kultu.
Etymologia
Językoznawca Michał Łuczyński zauważył, że najwcześniejsze zapisy sugerują pierwotną formę Prone. W łacinie urzędowej litery ⟨n⟩ i ⟨u⟩ często były zamienne (np. , z 1407 r. = ). Wygłosowe ⟨e⟩ jest dźwiękiem nieetymologicznym i jest skutkiem adaptacji fonetycznej i graficznej słowa słowiańskiego do języka dolnoniemieckiego (np. , = ). Podobnie została uproszczona grupa per- > pr- (np. śdn. > = stpoł. *Porěče; > = stpoł. *Peruň). Pojawienie się więc znaku ⟨v⟩ w miejsce wcześniejszego ⟨u⟩ / ⟨n⟩ jest błędem kopistów. W ten sposób Prowe jest łacińską adaptacją stpoł. teonimu *Peron, będącego stpoł. odmianą imienia słowiańskiego boga piorunów Peruna. Etymologię tę potwierdza zgermanizowana toponimia pomorskich wsi: Prohn, Pronstorf, odnotowanych również jako Pyron, Peron i Perone. Językoznawca Roman Jakobson porównuje toonym ten ze słowacką wersją rzeczownika oznaczającego grzmot: peron.