Witczak i Idaliana Kaczor, opierając się na pisemnej formie Proue, zrekonstruowali teonim jako prasł. . Porównując je ze skandynawskimi imionami Frejra i Freji, grecko-mykeńskim pe-re-wa₂ oraz pamfilijskim Πρευα ‘bogini utożsamiana z Afrodytą’, rekonstruują praindoeuropejskie imiona bóstw miłości, piękna i płodności jako (dla bóstwa żeńskiego) i (dla bóstwa męskiego). Łuczyński odrzuca takie etymologie ze względu na niezgodność samogłosek.
Iwanow i Toporow zauważyli, że w czeskich glosach do słownika Mater verborum pojawia się wzmianka o bóstwie Porvata, utożsamianym z Prozerpiną, której imię jest prawdopodobnie związane z Prowe i Porewitem. W związku z tym oba imiona bóstw wyprowadzili od prasł. . Jednak współczesna nauka całkowicie odrzuca te informacje, ponieważ czeskie glosy w Mater verborum uznano za fałszerstwo stworzone przez slawistę Václava Hankę.