Panowanie Wojna domowa Pod koniec 307 roku były august Maksymian i jego syn Maksencjusz zawarli sojusz z Konstantynem, obawiając się zbrojnej interwencji ówczesnego augusta Sewera II. Wynikiem tego porozumienia było zawarcie małżeństwa z córką Maksymiana – Faustą i ogłoszenie się augustem. Jednak na zjeździe tetrachów w Carnuntum w listopadzie 308 roku Dioklecjan, Maksymian i Galeriusz ponownie przyznali mu jedynie tytuł cezara. Tytuł augusta Konstatnyn otrzymał dwa lata później. W 309 roku Maksymian chciał wrócić do władzy i rozpoczął rebelię przeciw Konstantynowi w południowej Galii. Został jednak pokonany pod Massalią, a następnie zabity (według innej teorii popełnił samobójstwo). Spowodowało to wrogość Maksencjusza, który, po zajęciu przez Konstantyna prowincji iberyjskich, wszedł w sojusz z Maksyminem Dają, przygotowując się do wojny. Jednak w 312 roku Konstantyn zaatakował jego siły w Turynie, Mediolanie, Segusii i Weronie, rozpoczynając wojnę domową. 28 października 312 roku miała miejsce bitwa przy moście Mulwijskim, w której wojska Maskencjusza zostały pokonane, a on sam utonął. Według legendy, w przeddzień bitwy Konstantyn miał widzenie, w którym Jezus nakazał mu namalować na tarczach rycerzy Chrystogram.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konstantyn I Wielki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.