Pisali o nim także Sokrates Scholastyk, Atanazy Aleksandryjski, Filostorgiusz, Rufin z Akwilei, Laktancjusz, Hermiasz Sozomen, Teodoret z Cyru, Zosimos i Praksagoras z Aten.
Życiorys Młodość i kariera Konstantyn urodził się 27 lutego, najprawdopodobniej w 272 roku w mieście Naissus, jako syn Konstancjusza I i Heleny. Jego ojciec był władcą w ramach tetrarchii, odpowiedzialnym za prowincje Galii i Brytanii. Matka była właścicielką zajazdu i konkubiną Konstancjusza, który porzucił ją około 293 roku i ożenił z Teodorą. Krótko potem Konstantyn został wysłany na dwór Dioklecjana, na około dwanaście lat i otrzymał tytuł tribunus primi ordinis. W 306 roku opuścił Nikomedię i udał się do Gessoriacum, by dołączyć do swojego schorowanego ojca. Towarzyszył mu podczas wyprawy przeciwko Piktom w Brytanii. 27 sierpnia 306 roku, po śmierci ojca, podległe mu wojska ogłosiły go augustem. Pierwszy august, Galeriusz, zaakceptował jego władzę, ale przyznał mu jedynie tytuł cezara.