W 1924–1925 pracował jako stypendysta Fundacji Rockefellera w morskich stacjach biologicznych we Francji, Stanach Zjednoczonych i we Włoszech. W okresie 1927–1934 był kierownikiem Zakładu Morfologii Doświadczalnej Instytutu Nenckiego, a także przewodniczącym Instytutu (1933–1934), jednocześnie pracował w szkolnictwie średnim, był m.in. nauczycielem w I Gimnazjum Męskim im. Sowińskiego w Warszawie.
Był członkiem korespondentem (1933) i zwyczajnym (1948) Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, działał też w Polskim Towarzystwie Przyrodników im. Kopernika, był redaktorem czasopisma Wszechświat (1929–1939), przewodniczącym oddziału warszawskiego tego towarzystwa (1929–1935), a następnie w Wilnie - oraz członkiem Zarządu Głównego. Z jego inicjatywy powstało Wileńskie Towarzystwo Biologiczne, któremu przewodniczył w latach 1936–1939.
9 maja 1934 mianowany profesorem biologii ogólnej na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, z którego w 1939 został usunięty przez okupacyjne władze litewskie. W latach 1940–1941 pracował w polskim gimnazjum jako nauczyciel biologii.