Po zajęciu Wilna przez Niemców działał jako tłumacz w polskim biurze pisania podań, a następnie jako księgowy, a po wkroczeniu do Wilna w 1944 wojsk sowieckich wyjechał do Moskwy, gdzie spędził trzy lata działając w Związku Patriotów Polskich i pracując jako attaché naukowy ambasady prosowieckiego Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Był jednocześnie naukowym współpracownikiem Instytutu Biologii Eksperymentalnej Akademii Nauk Medycznych.

Jesienią 1947 w Łodzi objął kierownictwo Zakładu Biologii - zostając zarazem dyrektorem Instytutu, które to funkcje pełnił do przejścia na emeryturę w 1960. Jednocześnie w latach 1947–1952 kierował Zakładem Biologii Eksperymentalnej na Uniwersytecie Łódzkim, po czym (1952–1960) był profesorem biologii na UW. Był współorganizatorem I Kongresu Nauki Polskiej (1951) Polskiej Akademii Nauk - zostając jej pierwszym prezesem (1952–1957), w latach 1952–1963 członek prezydium Polskiej Akademii NaukCzłonkowie PAN: Skorowidz..

W latach 1952–1957 pełnił mandat posła oraz był marszałkiem Sejmu I kadencji, w latach 1952–1957 zastępcą przewodniczącego Rady Państwa.