Historia Szkoła Przygotowawcza do Instytutu Politechnicznego Uczelnia nawiązuje do tradycji utworzonej w 1826 roku trzyletniej Szkoły Przygotowawczej do projektowanego Instytutu Politechnicznego. Szkoła powstała dzięki wieloletnim staraniom Stanisława Staszica, który już w 1815 roku wraz ze Stanisławem Kostką Potockim przedstawił na forum Dyrekcji Edukacyjnej plan rozwijania szkolnictwa zawodowego i wyższego. On też został prezesem Rady Politechnicznej powołanej w 1825 roku przez Komisję Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Szkoła miała swoją siedzibę na terenie Uniwersytetu Warszawskiego (UW) i tam, 4 stycznia 1826 roku, w Pałacu Kazimierzowskim nastąpiła jej uroczysta inauguracja. Na początku prowadziła dwa kursy: wprowadzający i wyższy. W 1829 roku przyłączono do niej Szkołę Inżynierii Cywilnej Dróg i Mostów (wcześniej związaną z UW), co spowodowało, że osiągnęła ona status Instytutu Politechnicznego. Składała się z czterech wydziałów: Mechanicznego, Rękodzielno-Chemicznego, Inżynierii Cywilnej i Handlowego.
Upadek powstania listopadowego i represje popowstaniowe spowodowały, że 19 listopada 1831 roku decyzją rządu w Petersburgu Szkoła Przygotowawcza została zamknięta.