Nie dotyczy to sytuacji, gdy obce reguły zostały włączone do systemu prawnego, w którym dokonywana jest wykładnia, bądź są w nim bezpośrednio stosowane.
Wykładnia komparatystyczna zyskuje na znaczeniu zwłaszcza wtedy, gdy miało miejsce przyjęcie w jakimś zakresie prawa, jakie obowiązuje obecnie za granicą lub w innej jurysdykcji lub jakie obowiązywało w dalekiej przeszłości (tzw. recepcja prawa), albo gdy ustanawiając jakąś regulację prawną, wyraźnie wzorowano się na rozwiązaniach (regulacjach), jakie funkcjonują gdzie indziej. Wynika to z tego, że można założyć, że „zapożyczając” obce prawo, znajdujące się w nim rozwiązania, instytucje, regulacje, chciano przyjąć je w takim kształcie, w jakim ono istniało/istnieje (było rozumiane/jest rozumiane) tam, skąd je „pobrano”. Niemniej jednak należy mieć na uwadze złożoność zjawiska „przeszczepów prawnych” (legal transplants), w tym zagadnienia transformacji zapożyczanego rozwiązania i jego adaptacji w przyjmującym systemie prawnym.
Przypisy
Bibliografia Maciej Koszowski, Dwadzieścia osiem wykładów ze wstępu do prawoznawstwa, Wydawnictwo CM, Warszawa 2019, .
Kategoria:Wykładnia prawa