W zależności od obrazu klinicznego i rodzaju narażenia wykorzystuje się również badania obrazowe (np. w sytuacji podejrzenia połknięcia lub obecności ciał obcych zawierających ołów w przewodzie pokarmowym, a także w wybranych przypadkach do oceny następstw narażenia). W diagnostyce powikłań neurologicznych mogą być stosowane testy neurofizjologiczne.
Istotnym elementem postępowania jest zebranie wywiadu środowiskowego i zawodowego oraz identyfikacja potencjalnych źródeł ekspozycji (np. warunki mieszkaniowe, kontakt z pyłem i kurzem, możliwa ekspozycja zawodowa, narażenia związane z hobby). U dzieci ocena powinna uwzględniać także rozwój fizyczny oraz poznawczy.
Rozpoznanie wymaga różnicowania z innymi schorzeniami mogącymi dawać podobne objawy (m.in. dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, układu nerwowego i układu krwiotwórczego), zwłaszcza gdy brak jest jednoznacznego wywiadu narażenia.
Dystrybucja i toksykokinetyka Ołów w związkach nieorganicznych może wchłaniać się szczególnie efektywnie drogą oddechową w warunkach ekspozycji na aerozol (np. w narażeniu zawodowym);