Zarysowani przez autora bohaterowie to w przeważającej mierze pozytywnie przedstawienie przedstawiciele rosyjskiej arystokracji, których majątek został jednak pozyskany w wyniku rosyjskiego kolonializmu – tak na przykład Bezuchow odziedziczył od ojca wielkie posiadłości w rejonie Kijowa, które ten pozyskać mógł w wyniku rozbiorów Rzeczypospolitej i zagarnięcia posiadłości polskich magnatów. Zarysowany przez niego obraz państwa jest jednolity etnicznie. Pisarz pominął wątki ludów podbitych wcześniej przez Rosję, takich jak Polacy, którzy aktywnie opowiadali się po stronie Francji. Tołstoj przedstawił na przykład radosne powitanie wojsk rosyjskich w Wilnie, ignorując podobną radość mieszkańców przy wejściu wojsk francuskich. Innym przykładem pominiętego ludu są Czesi – choć część akcji toczy się na ziemiach etnicznie czeskich, w powieści ludność miejscowa nie została zauważona. Sam Napoleon został skarykaturowany na łamach epopei, charakteryzuje się zdecydowanie negatywnymi cechami. Według Ewy Thompson Tołstoj wykreował go nie jako przeciwnika godnego cesarza Aleksandra I, a jedynie dowodzącego wojskami Michaiła Kutuzowa. Sam Kutuzow został za to przedstawiony w zdecydowanie pozytywnym świetle.