Tołstoj zdecydował się między innymi całkowicie przemilczeć fakt jego dowodzenia w przegranej bitwie pod Austerlitz, winę zrzucając na austriackiego cesarza. Cesarz Aleksander I, przewijający się na łamach powieści, został odseparowany od rosyjskich klęsk, odgrywa on rolę ojca narodu. Aby pokreślić doniosłość i słuszność strony rosyjskiej Tołstoj pominął również główny powód wybuchu wojny, jakim było utrzymywanie przez Aleksandra I kontaktów handlowych z Wielką Brytanią i nałożenie ceł na towary francuskie. Pisarz niemal dwukrotnie zawyżył siłę wojsk, z którymi Napoleon przystąpił do inwazji (podał liczbę 800 000). Tołstoj przemilczał również zupełnie, iż nawet w trakcie walk 1812 roku Imperium Rosyjskie nieustannie prowadziło wojnę zaborczą na Kaukazie. Sukces dzieła rozpropagował nie tylko w ojczyźnie Tołstoja, ale i na zachodzie, wizerunek Rosji jako państwa, które nie tylko broni się przed barbarzyńską inwazją, ale jeszcze ratuje od niej Europę.
Przekłady Powieść została przetłumaczona na język polski kilkakrotnie: anonimowo (1894), przez Zofię Popławską (1930), Zofię Petersową (1950-51) oraz Andrzeja Stawara (1958).