Brzuszna część błędnika nie kostniała, tak więc struktury otolityczne okalała raczej tkanka chrzęstna. Między kością potyliczną podstawową a exoccipital nie obserwuje się wyraźnego szwu. Jest to spłaszczona kostna płytka ze skrzydłami przednimi prostokątnego kształtu kontaktującymi się z basisphenoid i prootic oraz skrzydłami tylnymi zlewającymi się z exoccipital i tworzącymi coś w rodzaju łuski ochraniającej przestrzeń struny grzbietowej. Wklęsła powierzchnia brzuszna jest 1,5 tak długa, jak szeroka, a jej nierówności wskazują na przyczep mięśni podosiowych. Clack zauważa też kilka wybrzuszeń, dokładniej 4 pary, podobne jak u ichtiostegi, a także wydłużone trójkątne wyrostki tworzące łuki nad przestrzenią struny grzbietowej i otworem wielkim, o cechach pedomorficznych. Przez otwór szyjny wychodził nerw błędny. Nie udało się znaleźć odrębnego otworu dla ujścia nerwu językowo-gardłowego, wobec czego musiał on przechodzić przez szczelinę uszną boczną. Oczodół miał 1,6 cm wysokości oraz 1,8 cm długości. Budowa kości nosowych i przedszczękowych wskazuje na obecność między nimi kości międzynosowych. Kość przedszczękowa, owalnego kształtu, o zaokrąglonym tylnym brzegu, o obu powierzchniach wypukłych, nosi wyrostki przednie, wąskie w kierunku grzbietowo-brzusznym.