Występowały zęby przedszczękowe, zakrzywione przyśrodkowo, większe ku tyłowi, skany MGUH-VP-8160 ujawniły po 10 zębów po obu stronach, luki wskazują jednak na większą ich liczbę za życia zwierzęcia. Kość ta zachodziła na nosową, z którą kontaktowała się też kość anterior tectal o zaokrąglonym tylnym brzegu i wolnym brzegu przednio-brzusznym, leżąca powierzchownie i zachodząca na kość szczękową. Długa i wąska kość szczękowa nosiła aż 44 zęby, przy czym luki wskazują, że żywe zwierzę dysponowało większą ich liczbą. Dwa pierwsze z nich leżały przyśrodkowo do zębów przedszczękowych. Największe były zęby od 7 do 25. Kość szczękowa tworzyła stawy z kośćmi łzową, kwadratowo-jarzmową i jarzmową. Kość łzowa, prostokątna, cienka i zgięta bocznie, ma kolczasty wyrostek i zakrzywiony rząd 10 otworów. Tylnym swym brzegiem kontaktuje się z kością jarzmową, jak i z przedczołową, z którą tworzy staw. Kość jarzmowa, duża i dłuższa niż głęboka, stanowi główną część policzka i także należy do ograniczenia oczodołu od strony brzusznej, jednak nie czaszki. Zwęża się w kierunku tylnym, gdzie sięga kości łuskowej i kwadratowo-jarzmowej, grzbietowo zaś przebiega pod brzegiem kości zaoczodołowej. Duża kość łuskowa również tworzy część policzka, ale i tylnego ograniczenia czaszki.