Kompleks dźwigacza i obrotnika jest jeszcze słabo wyodrębniony, co stanowi cechę prymitywną. Kanał kręgowy zamknął się jeszcze, a łuki nerwowe kręgów skostniały słabo, mają też słabo wykształcone wyrostki stawowe. Z kolei promienie nerwowe wspierające nierozgałęzione i niesegmentowane lepidotrychia stanowią już cechę ewolucyjnie zaawansowaną. Kręgosłup szyjny i piersiowy mają hakowate żebra, przy czym żebra krzyżowe i dalsze przypominają budową swe proksymalne odpowiedniki. Dystalnie noszą prosty kołnierz stanowiący miejsce przyczepu biodrowego. Rozwój odcinka ogonowego kręgosłupa także stanowi cechę zaawansowaną ewolucyjnie. Zwierzę miało dużą płetwę ogonową.
Obręcze kończyn nie mają szwów.
Jak opisują Coates i Clack (1990), kość ramienna przybiera kształt litery L, podobnie jak u ichtiostegi i innych wczesnych czworonogów. Proksymalnie wieńczy ją główka tworząca połączenie stawowe z obręczą kończyny górnej, ma ona kształt eliptyczny. Dalej badacze opisują wydatną prostokątną strukturę entepicondyle przedziurawioną otworem entepicondylar foramen. Na powierzchni grzbietowej zwracają uwagę na wyrostek deltoid process, przypominający im spotykany u Eusthenopteron. Dalszy koniec kości wytwarzał powierzchnie stawowe dla połączeń z kośćmi promieniową i łokciową.