Od tego czasu zawody odbywały się regularnie razem z igrzyskami olimpijskimi, choć z różnymi nazwami.
Polska reprezentacja pierwszy raz wzięła udział w igrzyskach w RFN w 1972 roku.
Nazwa i symbole Dokładne pochodzenie nazwy nie jest znane, ale najprawdopodobniej jest zbitką wyrazów: „paraplegia” () oraz „olimpiada” ().
Początkowo zawody dla osób niepełnosprawnych, odbywające się w czasie zbliżonym do igrzysk olimpijskich, nazywały się od nazwy szpitala dla osób z uszkodzeniami rdzenia kręgowego: . Pierwsze zawody łucznicze osób z paraplegią, m.in. weteranów z II wojny światowej, odbyły się w tym samym czasie co początek Letnich Igrzysk Olimpijskich 1948 w Londynie. Jak przyznał dyrektor szpitala, Ludwig Guttmann, zawody miały pokazać, że sport nie jest wyłączną domeną ludzi w pełni sprawnych. Pierwszym znanym, pisemnym użyciem nazwy „Paralympic” jest artykuł Davida Hindsa „Alice at the Paralympiad” z 1951 roku w The Cord (tytuł nawiązywał do Alicji w Krainie Czarów). Z innych artykułów The Cord wynika, że zawody były różnie nazywane przez pacjentów i personel szpitala, w tym „Paraolympics of Stoke Mandeville” oraz „Paraplegic Olympics”.