Obciążony licznymi długami, wkrótce stał się własnością licznej grupy wierzycieli. 29 maja 1787 Rada Nieustająca przyjęła bezprecedensową w historii stosunków międzynarodowych uchwałę o zakupie z funduszy państwa pałacu Brühla jako siedziby dla ambasady Rosji za sumę 1 miliona złotych. Pieniądze te, pochodzące z nadwyżek budżetu, miały być przeznaczone na wyposażenie polskiej armii.
W latach 1787–1788 odbył się remont generalny pałacu Brühla, którym kierował Dominik Merlini, projektant Łazienek Królewskich. Po III rozbiorze Polski budynek został rezydencją władz pruskich, w późniejszym okresie natomiast siedzibą francuskiego gubernatora Warszawy, a następnie francuskiego posła. W czasach kongresowego Królestwa Polskiego pałac był miejscem urzędowania wielkiego księcia Konstantego i polityka Nikołaja Nowosilcowa. Po roku 1862 gmach pełnił funkcję siedziby różnych instytucji: wydziału Paszportowego Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych (1862;