Rozkazał, by Newcastle dołączył do niego z częścią garnizonu z Yorku, lecz wojska te opierały się z powodu niezapłaconego żołdu, w wyniku czego z powodu długich negocjacji przybyły późno. Gdy obie armie spotkały się późnym popołudniem, uszykowały się do bitwy następująco:
Szkoci i parlamentarzyści Parlamentarzyści zajęli Marston Hill, niewielką wyniosłość w dolinie Yorku, położoną między wsiami Long Marston i Tockwith. Korzystna była dla nich sama względna wysokość tego stanowiska, choć pola rozciągające się pomiędzy wsiami utrudniały rozmieszczenie szyku.
Ich lewe skrzydło pod wodzą Olivera Cromwella składało się z 3 tys. jeźdźców ze Związku Wschodniego (Eastern Association), włącznie z własnym regimentem Cromwella (tzw. Ironsides) oraz 600 oddzielnymi muszkieterami. Na tyłach Cromwella stanęło 1 tys. lekkiej jazdy szkockiej pod wodzą Davida Leslie, a na skraju lewego skrzydła – 500 szkockich dragonów.