Gdy powstawały w krajach, które planowały się ubiegać lub złożyły już wniosek o członkostwo w UE, Kluby Europejskie służyły jako ośrodki informacji o UE i procesie integracji.
Do Polski idea Klubów Europejskich dotarła w latach 90., kiedy pojawiła się potrzeba przekazania dzieciom i młodzieży wiedzy o innych krajach europejskich i stopniowego wprowadzania ich w tematykę związaną z UE. Niektóre osoby publiczne i krajowe struktury oświatowe przedstawiły nauczycielom ideę klubów jako sposób na otwarcie polskim uczniom i studentom drzwi do Europy. Sporo nauczycieli podchwyciło pomysł i zaczęło zakładać Szkolne Kluby Europejskie (w skrócie SKE, jak przyjęło się te organizacje nazywać w Polsce) w swoich szkołach. Utworzono bazę danych, w której każdy nowo powstały klub mógł się zarejestrować. Jej zarządzaniem zajął się Urząd Komitetu Integracji Europejskiej, we współpracy z niektórymi organizacjami pozarządowymi, w tym z Polską Fundacją im. Roberta Schumana. Do 2004 r. Szkolne Kluby Europejskie skupiały się coraz bardziej na zagadnieniach związanych z samą Unią, procesem akcesyjnym Polski i wiążącymi się z tym korzyściami.