Poza granicą lasu występować mogą drzewa, ale tylko w formach karłowych, nie przekraczających wysokości pokrywy śnieżnej (śnieg chroni drzewa przed nadmiernym parowaniem tj. utratą wody). Ze względu na brak zwartych lasów drzewa rosnące na granicy lasu zwykle są też silnie deformowane przez wiatr. W przypadku polarnych i górnych granic lasu wyraźna jest dodatnia korelacja z wpływem kontynentalizmu dla zasięgu drzew związana z dłuższym okresem wyższych temperatur dziennych i nie niwelują tego niższe temperatury nocne. Wiąże się to z szybszym topnieniem śniegu i większą intensywnością fotosyntezy. W efekcie w pasmach górskich od wnętrza lądów granica lasu sięga wyżej a na obszarach rozległych mas lądowych sięga dalej na północ. Z kolei bliżej oceanów granica lasów obniża się w górach i zbliża się do równika. Brak rozległych lądów tłumaczy też znacznie mniejszy zasięg lasów na półkuli południowej niżeli na północnej.