mały|Istnieje pięć wielościanów foremnych (brył platońskich) – elementarne twierdzenie stereometrii euklidesowej, udowodnione najpóźniej przez Teajteta (IV w. p.n.e.)
Stereometria – geometria przestrzeni trójwymiarowej. Pojęcie to odnosi się najczęściej do przestrzeni euklidesowej, ale może też dotyczyć przestrzeni hiperbolicznej i rzutowej.
Przedmiotem jej badań są własności brył oraz przekształcenia izometryczne i afiniczne przestrzeni.
Fundamentalne własności przestrzeni trójwymiarowej: istnieją cztery punkty nienależące do jednej płaszczyzny, przez trzy punkty nieleżące na jednej prostej można poprowadzić dokładnie jedną płaszczyznę, dwie różne płaszczyzny są albo rozłączne albo mają wspólną prostąwłasność nieprawdziwa w przestrzeni rzutowej, tam każde dwie różne płaszczyzny mają wspólną prostą.
Ewolucja mały|Helisa – przykład krzywej trójwymiarowej mały|Kwadryki – powierzchnie stopnia drugiego
Stereometrię rozwijano już w starożytności; między innymi obliczono pola powierzchni i objętości różnych brył – zwłaszcza wielościanów i prostych figur obrotowych jak walec, stożek i kula.