Wprowadzono w nim nowe podwozie, również z ramą szkieletową wykonaną z rury i niezależnym zawieszeniem wszystkich kół, resorowanych poprzecznymi resorami piórowymi, ale silnik zamontowano wzdłużnie przed przednią osią, co mimo zmniejszenia rozstawu osi do 220 cm pozwoliło na zapewnienie miejsca wewnątrz. Zastosowano ponownie starszy czterocylindrowy silnik dolnozaworowy o pojemności 995 cm³ i mocy 22 KM. Chłodnica umieszczona była za silnikiem, nad przednią osią. Trzybiegowa skrzynia biegów była zblokowana z reduktorem i samochód nie miał mechanizmu różnicowego. Układ kierowniczy był zębatkowy. Rozstaw kół wynosił 1150 mm, a rozmiar opon 4,75 x 16, a później 5,00 x 16. Prędkość maksymalna wynosiła 85 km/h, a zużycie benzyny 7 l/100 km.
Do końca 1939 roku wyprodukowano niecałe 650 samochodów w trzech seriach. Większość miała nadwozie dwudrzwiowego sedana (tudor). Maska silnika była odchylana do tyłu;