z mączką chleba świętojańskiego (E410), gumą guar (E412), pektynami (E440) lub cytrynianami (E331).

Karageniny są stosowane również w przemyśle farmaceutycznym jako środki śluzowe, powlekające i osłaniające, a także jako emulgatory i substancje spęczniające w preparatyce farmaceutycznej. Zawarte w wysuszonych plechach karageniny były opisywane jako surowiec pomocniczy m.in. w chorobie wrzodowej.

Zastosowania poza żywnością W przeglądach naukowych wskazuje się, że – ze względu na właściwości żelujące i zagęszczające – materiały na bazie karagenu są badane i wykorzystywane także poza żywnością, m.in. w obszarach farmaceutycznych i biomedycznych (np. jako komponenty układów dostarczania leków lub materiałów opatrunkowych), a także w produktach kosmetycznych.

Pozyskiwanie thumb|Chrząstnica kędzierzawa (Chondrus crispus – jedno ze źródeł surowca) Karageniny są pozyskiwane z czerwonych krasnorostów (wodorostów). Większość karagenu przemysłowego otrzymuje się obecnie z () oraz Eucheuma spinosum (). Historycznie „oryginalnym” źródłem był Chondrus crispus (dziś wykorzystywany w ograniczonym stopniu), a jako surowce dla określonych typów karagenin wskazuje się też m.in. oraz niektóre gatunki południowoamerykańskie (np.