przez wirowanie lub filtrację), a roztwór bywa dodatkowo doczyszczany i zagęszczany przed etapem odzysku karagenu.
Odzysk karagenu z roztworu może przebiegać różnymi drogami (w zależności od technologii i rodzaju karagenu), m.in. przez strącanie alkoholem, suszenie bębnowe lub strącanie w roztworze chlorku potasu połączone z etapem zamrażania. W praktycznych opisach procesu podkreśla się m.in. wariant alkoholowy (np. z izopropanolem): po wytrąceniu karagen tworzy włóknisty osad, który oddziela się, odwadnia (prasowanie), dodatkowo przemywa alkoholem, a następnie suszy i mieli do postaci proszku. Dla karagenu typu kappa opisywana jest też metoda „żelowa” z użyciem soli potasu (np. chlorku potasu): roztwór karagenu żeluje, a następnie żel jest odwadniany (np. przez prasowanie lub cykl zamrażanie–rozmrażanie), po czym materiał się suszy i rozdrabnia.
Karagen półrafinowany i przetworzone wodorosty Eucheuma (E407a) W produkcji karagenu półrafinowanego karagen pozostaje w tkankach glonu. Wodorosty poddaje się obróbce w gorącym roztworze zasadowym (np. wodorotlenku potasu), co ogranicza rozpuszczanie karagenu, a jednocześnie umożliwia wypłukanie składników rozpuszczalnych.