Pomimo to to on właśnie został wybrany kalifem, ponieważ z jednej strony, podobnie jak Ali był jednym z pierwszych muzułmanów i cieszył się bliskimi związkami z Prorokiem, natomiast z drugiej strony, w przeciwieństwie do niego, jako członek potężnego rodu Umajjadów, cieszył się ponadto niezachwianym poparciem mekkańskiej arystokracji.
Kalif Według Madelunga szczególne względy jakimi cieszył się u Mahometa oraz ogólne poparcie jego wyboru przez Kurajszytów sprawiły, że Usman uważał iż posiada szczególny tytuł do rządzenia, zaś „bycie wyniesionym na najwyższe stanowisko bez jakiegokolwiek zabiegania o to z jego strony ewidentnie wzmocniło w nim przekonanie że został wybrany i ustanowiony przez Boga”. Przejawiło się to m.in. w tym, że zerwał z tradycją używania tytułu „zastępca wysłannika Boga” (chalifat rasul Allah), zamiast tego wprowadzając kalifacki tytuł w formie po prostu „zastępcy Boga” (chalifat Allah). „Ten nowy tytuł stał się standardem za czasów Umajjadów. Kalif rządził teraz z łaski Boga i jako Jego przedstawiciel na Ziemi, a nie jako zastępca Wysłannika Boga [tj. Mahometa].