Schron obrony przeciwlotniczej w garażu podziemnym wyposażony jest w centralę telefoniczną, centralę zapowiadania odjazdów, a także filtry powietrza i generatory prądu, nadal utrzymywane w gotowości. Podziemia dworca zbudowano metodą odkrywkową, w celu budowy, mieszczącej się pod drugą licząc od północy halą peronową, stacji S-Bahn rozebrano część północnego skrzydła budynku wejściowego dworca, a następnie odbudowano je z wykorzystaniem oryginalnej kamieniarki. Podziemne stacje włączono do ruchu w 1978 roku.
Architektura dworca Część nadziemna thumb|Widok ogólny stacji thumb|Zegar nad wejściem głównym dworca thumb|Peron z wyremontowanym dachem w 2005 thumb|Hala peronowa, 2007 Nadziemna część dworca składa się z hali peronowej oraz westybulu (hali wejściowej). Hala wejściowa znajdująca się między dworcem czołowym oraz Dzielnicą Dworcową, zwrócona jest główną fasadą na wschód i składa się ze starszej neorenesansowej części oraz neoklasycystycznej rozbudowy. W centralnej części fasady znajduje się symetrycznie rozplanowane wejście główne, złożone z trzech portali, zaś za nim główna hala wejściowa. Nad wejściem zwieńczonym szerokim łękiem znajduje się ozdobny zegar z alegoriami dnia i nocy, nad którym zamocowano w końcu XX wieku symbol Deutsche Bahn i napis Hauptbahnhof.