W 1990 Prezydium Rady Najwyższej ZSRR podjęło decyzję o przywróceniu mu obywatelstwa ZSRR. Interwencja NATO w Jugosławii skłoniła Zinowjewa do powrotu do Rosji. 30 czerwca 1999 osiadł w Moskwie. Został profesorem na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Moskiewskiego.

Zmarł 10 maja 2006 z powodu guza mózgu. Zgodnie z jego wolą poddano go kremacji, a prochy rozrzucono z helikoptera nad obszarem Czuchłoma, gdzie urodził się i dorastał. Na cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie powstał jego symboliczny grób.

Zinowjew był trzykrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa miał syna Walerego (ur. 1944), z drugiego córkę Tamarę (ur. 1954), z trzeciego dwie córki: Paulinę (ur. 1971) i Ksenię (ur. 1990).

Twórczość Twórczość Aleksandra Zinowjewa podzielić można na trzy etapy:

etap „akademicki”, obejmuje okres do wydania powieści „Denne wyżyny”. Zinowjew zajmował się wówczas logiką i metodologią nauk. Prace z tego okresu to m.in. „Filozoficzne problemy logiki wielowartościowej” (Философские проблемы многозначной логики), „Podstawy logicznej teorii poznania naukowego” (Основы логической теории научных знаний), „Logika nauki” (Логика науки) i „Fizyka logiczna” (Логическая физика). lata 1978–1985 to okres krytyki realnego komunizmu. Zinowjew uprawia w tych latach różne gatunki literackie i dziennikarskie.