8 kwietnia 1919 minister Wojciechowski powołał Pękosławskiego na stanowisko komisarza nadzwyczajnego na powiat dąbrowsko-będziński, co oznaczało de facto poszerzenie jego uprawnień. 20 maja Pękosławski, korzystając ze swych uprawnień, rozszerzył przepisy stanu wyjątkowego na komitety fabryczne i kopalniane oraz polecił formalną legalizację zebrań robotniczych. W połowie lipca 1919 przystąpił do realizacji planu likwidacji Rad Delegatów Robotniczych; akcję zakończono 21 lipca.
Wojewoda Po tych wydarzeniach minister Wojciechowski, w uznaniu działalności Pękosławskiego, wystąpił z wnioskiem o powierzenie mu funkcji wojewody, co Rada Ministrów 17 listopada 1919 zaopiniowała pozytywnie. Naczelnik Państwa dekretem z 3 grudnia 1919 mianował go pierwszym wojewodą kieleckim (Będzin i ówczesny powiat dąbrowsko-będziński wchodziły w skład ówczesnej Kielecczyzny).