Budowa pierwszego kościoła i klasztoru 24 czerwca 1755, w uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela, poświęcono krzyż na placu przeznaczonym pod budowę klasztoru i kościoła. Środki na wzniesienie pierwszych drewnianych zabudowań zapewnili kanonik włocławski ks. Ignacy Lasocki oraz bp Franciszek Kanigowski. Do czasu ukończenia budowy zakonnicy korzystali z nieistniejącego obecnie kościoła Świętego Ducha. Drewniany kościół został poświęcony 1 stycznia 1756 przez ks. kanonika Łukasza Czernickiego w obecności fundatorki Marianny Lasockiej. Natomiast 30 maja 1756 reformaci uroczyście objęli nowo wybudowany drewniany klasztor, poświęcony wraz z dzwonnicą i dwoma dzwonami o imionach św. Jan Chrzciciel i św. Franciszek przez bp. Franciszka Kanigowskiego.
24 czerwca 1758 ks. Rokicki poświęcił kamień węgielny pod budowę murowanego kościoła św. Jana Chrzciciela. Budowa trwała trzynaście lat. Świątynię poświęcił 12 czerwca 1771 gwardian o. Leoncjusz Węgrzynowicz, natomiast jej konsekracji dokonał 14 czerwca 1789 sufragan płocki bp Wojciech Gadomski.
Dawnym zwyczajem zmarłych zakonników grzebano w kryptach pod kościołem. Chowano tam również bogatszych mieszczan i dobrodziejów kościoła. W 1796 Prusacy zabronili pochówków w podziemiach świątyni.