Włączenie do Warszawy W drugiej połowie XVIII wieku następowała stopniowa integracja przestrzenna prawobrzeżnych osad z Warszawą. W 1770 roku wytyczono Okopy Lubomirskiego, które objęły również znaczną część terenów położonych na prawym brzegu Wisły. Połączenie komunikacyjne z Warszawą zapewniały także kolejne przeprawy przez rzekę, w tym mosty sezonowe.
Odrębność administracyjna historycznej Pragi zakończyła się w 1791 roku. W następstwie reform Sejmu Czteroletniego oraz porządkowania ustroju Warszawy jurydyki i odrębne miasta znajdujące się w obrębie miejskiego obszaru zostały włączone do Warszawy. Z terenów prawobrzeżnych utworzono cyrkuł praski. Praga po około 143 latach od otrzymania praw miejskich przestała być samodzielnym miastem.
Jednym z najtragiczniejszych wydarzeń w historii Pragi była rzeź Pragi 4 listopada 1794 roku. Podczas końcowej fazy insurekcji kościuszkowskiej wojska rosyjskie dowodzone przez Aleksandra Suworowa zdobyły prawobrzeżną część Warszawy. Po przełamaniu polskiej obrony doszło do masowych zabójstw ludności cywilnej. Walki, pożary oraz wcześniejsze przygotowania obronne spowodowały również rozległe zniszczenia zabudowy Pragi.