Zniszczenia z końca XVIII wieku oraz wojny początku XIX wieku spowolniły rozwój prawobrzeżnej Warszawy. Praga przez kilka następnych dziesięcioleci zachowywała charakter przedmieścia o dużym znaczeniu handlowym, lecz wyraźnie ustępującego pod względem urbanizacji centralnym częściom miasta położonym na lewym brzegu Wisły.
Rozwój w XIX wieku Zasadnicze przeobrażenie Pragi nastąpiło w drugiej połowie XIX wieku. Jednym z głównych czynników jej rozwoju stała się budowa infrastruktury kolejowej. W 1862 roku uruchomiono Kolej Warszawsko-Petersburską, której warszawski dworzec znajdował się na Pradze. W 1867 roku otwarto natomiast Kolej Warszawsko-Terespolską. Dzięki temu prawobrzeżna Warszawa stała się ważnym węzłem komunikacyjnym łączącym miasto z obszarami położonymi na wschodzie Imperium Rosyjskiego.
Duże znaczenie dla integracji Pragi z pozostałą częścią miasta miało także oddanie w 1864 roku stałego mostu Kierbedzia. Od przeprawy wytyczono jedną z głównych osi komunikacyjnych prawobrzeżnej Warszawy, związaną z późniejszą ulicą Aleksandrowską i obecną aleją „Solidarności”.