Rozwój tego projektu, początkowo oznaczonego VAU-33, doprowadził do skonstruowania polskiego czołgu 7TP – z wielu zmian w stosunku do czołgu Vickers, najistotniejszą było zastosowanie nowego silnika Diesla w podwyższonym kadłubie, nieco grubszego opancerzenia oraz przeciwpancernego działka 37 mm Bofors w nowej wieży.
thumb|Polski dwuwieżowy czołg Vickers E typ A z widocznymi zamontowanymi chwytami powietrza po bokach Zamówione 38 czołgów Vickers Mk E dostarczono od 29 maja 1932 roku do końca lutego 1933 roku – wszystkie były w wariancie dwuwieżowym (brytyjski typ A). Odbiór ich się opóźnił, gdyż okazało się, że ich płyty pancerne grubości 13 mm mają niższą odporność, niż określona w warunkach technicznych (zostały przebite z brytyjskiego nkm 12,7 mm z odległości 350 m). W konsekwencji Polska zgodziła się na obniżenie wymagań w stosunku do pancerza na nieprzebijalność z odległości 575 m, za to cena czołgów została obniżona do 3165 funtów. Z uwagi zarazem na spadek kursu funta, ostateczny koszt czołgu dwuwieżowego wynosił 98 115 zł. Na żądanie strony polskiej wprowadzono w czołgach w 1934 roku dalsze ulepszenia, przede wszystkim duże chwyty powietrza (nawiewniki) po bokach, za przedziałem bojowym, które poprawiły chłodzenie silnika. Była to cecha charakterystyczna tylko dla polskich Vickersów.