W 1842 jego statek z powodu sztormu na Oceanie Indyjskim musiał zakończyć rejs na Mauritiusie.
mały|upright|lewo|Émile Deroy, Portret Charles’a Baudelaire’a, 1844 Po powrocie z podróży Baudelaire jako pełnoletni otrzymał spadek po ojcu, osiadł w Paryżu i zerwał kontakty z rodziną. Rozpoczął życie bogatego dandysa. Wstąpił do kół literackich i kontynuował pracę twórczą. Przed 1845 powstała pierwsza część zbioru Sztuczne raje oraz niektóre utwory włączone następnie do Kwiatów zła. 30 czerwca 1845 roku podjął próbę samobójczą, która zakonczyła się niepowodzeniem. W 1848 wziął udział w rewolucji lutowej, pragnąc w ten sposób przede wszystkim wyrazić bunt przeciwko rodzinie (ojczymowi). W tym samym roku rozpoczął pracę nad tłumaczeniem utworów Edgara Allana Poego.
W 1855 osiemnaście jego utworów poetyckich zostało wydrukowanych w „Revue des Deux Mondes”, dwa lata później miała miejsce pierwsza publikacja Kwiatów zła. Treść niektórych zawartych w tomie wierszy stała się przyczyną wytoczenia poecie procesu o obrazę moralności publicznej, który zakończył się obłożeniem go karą grzywny i konfiskatą niektórych tekstówM. Jastrun, Baudelaire, s. 24..