27 lipca 1885 roku Austriacy Ludwig Purtscheller, Otto Zsigmondy i jego brat Emil Zsigmondy dokonali pierwszego trawersowania całej grani la Meije, idąc w kierunku ze wschodu na zachód i schodząc granią filaru Promontoire. Kilka dni później, 6 sierpnia, w towarzystwie Carla Schultza, podjęli oni próbę pierwszego wejścia ścianą południową na Grand Pic de la Meije. Po podejściu wspomnianymi zachodami pod górne spiętrzenie ściany Emil pokonał bardzo trudny, liczący 30 metrów komin, po czym wyszedłszy na eksponowany trawers runął w dół 600 metrów na lodowiec Glacier des Etançons. Podobnie zginął 28 czerwca 1911 r. podczas próby samotnego pokonania południowej ściany góry Jean de Rufz de Lawison.
Ściana poddała się dopiero w dniu 15 lipca 1912 r. jednemu z najwybitniejszych wspinaczy tamtej epoki, Angelo Dibonie. Wszedł on w dolne urwiska ściany w towarzystwie L. Rizzi'ego i braci Mayer i po 15 godzinach osiągnął szczyt, ustanawiając jeden z rekordów ówczesnego alpinizmu. Nadzwyczaj trudną i efektowną drogę Dibony powtórzyli w 1926 r. w 14 godzin austriacy (L. Grazer i H. Jarra), a górną jej część, powyżej zachodów - w 1927 r. w 3 godziny i 15 minut A. Arnaud i E. Stofer. W 1934 r.