Preferuje żerowanie na martwych lub obumierających częściach roślin. Ślimaki żerujące na żabiścieku pływającym (Hydrocharis morsus-ranae) i rdeście ziemnowodnym (Persicaria amphibia) najpierw uszkadzają tkanki okrywające, a gdy wskutek tego liście więdną, zjadane są pozostałe tkanki. Młode zatoczki odżywiają się peryfitonem porastającym rośliny i przedmioty zanurzone. Dzienne tempo konsumpcji ślimaka zmierzone w warunkach laboratoryjnych wynosiło 0,62–1,51% suchej masy ciała ślimaka. Wydajność asymilacji zaś, zależnie od typu pokarmu, wynosiła średnio od 23,1% do 63,6% skonsumowanej materii organicznej. Produkcja fekaliów wynosi średnio 35,2 mg suchej masy/1 g masy ciała/dobę.
Rozmnażanie Obojnaki. Zapłodnienie krzyżowe, samozapłodnienie również możliwe. W przypadku samozapłodnienia mniej niż 5% jaj rozwija się w osobniki dorosłe. Rozród w warunkach Polski od kwietnia do lipca/sierpnia, niekiedy kokony jajowe można znaleźć także później – we wrześniu i październiku. Kokony jajowe są płaskie, czerwonawe, o spiralnej budowie, w środkowej części lekko zagłębione. Końcowa część kokonu jest wyciągnięta w ogon. Jaja ułożone w dwóch rzędach, nie zachodzą na siebie. Kokony są formowane przy pomocy płatów gębowych, i przyczepiane po spodniej stronie dużych liści (np. grążeli, grzybieni Nymphaea, rdestnic Potamogeton).