Lata bezpośrednio poprzedzające wojnę trzydziestoletnią charakteryzowały się ponadto nasileniem zjawisk ekstremalnych pogodowo. Długie i mroźne zimy, powodzie wiosenne, a także gwałtowne burze deszczowe i gradowe były odnotowywane w kronikach jako wydarzenia szczególne. Kronika miejska Drezna autorstwa z roku 1679 zawiera dwa rozdziały poświęcone klęskom głodu i ekstremalnym zjawiskom pogodowym. Zawarto w niej między innymi następującą relację:
Właśnie w latach bezpośrednio poprzedzających wojnę trzydziestoletnią nasilenie zjawisk klimatycznych i pogodowych było szczególnie wysokie.
Zimne i śnieżne zimy powodowały, że na wiosnę Łaba wylewała, jak miało to miejsce w latach 1573, 1582, 1584, 1595, 1597, 1598, 1599, 1605, 1607 i 1625: Skutki takich zjawisk dla życia ludności są dziś trudne do wyobrażenia. Przede wszystkim dotykały one plonów, o czym również wspomina Weck:
Cena ta była około dwukrotnie wyższa niż w normalnym roku urodzaju. Lata 1616 i 1617 cechowały się natomiast suchymi latami, co spowodowało, że cena zboża na wsi miała wzrosnąć nawet do siedmiu talarów. Na wiosnę 1619 roku W 1621 roku, po kolejnej zimnej zimie, cena zboża wzrosła nawet do ośmiu talarów za korzec.