Podkomendni przez pewien czas nieśli ciało majora, lecz zagrożenie ze strony Rosjan zmusiło ich do pozostawienia go. Pochowany został przez Rosjan. Miejsce jego spoczynku jest nieznane. Śmierć majora Tadeusza Furgalskiego "Wyrwy" wzbudziła żal wielu legionistów, od komendanta I Brygady Józefa Piłsudskiego po zwykłych żołnierzy, co znalazło wyraz w licznych świadectwachMarek Gałęzowski, Furgalski Tadeusz [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie..., s. 84..
Pośmiertnie awansowany został do stopnia podpułkownika.
Był kawalerem.
Upamiętnienie We Lwowie jego patronat przyjął oddział Związku Strzeleckiego, a podczas obchodów 20. rocznicy śmierci majora 6 września 1936 przemianowano ulicę Kąpielną na ulicę Majora Tadeusza Wyrwy-Furgalskiego. W 1991 ustanowiono w Krakowie ulicę Tadeusza Wyrwy-Furgalskiego. Ponadto ulicę mjr. Furgalskiego ustanowiono w Leżajsku, gdzie zamieszkiwał.
Jego życiorys opisał Karol Koźmiński w książce pt. Kamienie na szaniec, wydanej w 1937.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6469 – pośmiertnie, 17 maja 1922. Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 19 grudnia 1930 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”... Odznaka Oficerska Związków Strzeleckich
Przypisy