Na należących do niego terenach powstał folwark określany początkowo jako Bojmurek lub Bojnówek. Wokół folwarku zaczęło tworzyć się osadnictwo, którego nazwa została następnie powiązana z imieniem właściciela.
Działalność Zbytkowera była częścią szerszego rozwoju społeczności żydowskiej na prawym brzegu Wisły. W 1780 roku otrzymał on królewskie zezwolenie na urządzenie cmentarza żydowskiego na Bródnie; nekropolia stała się jednym z najważniejszych cmentarzy żydowskich Warszawy.
Rozwijające się na Pradze osadnictwo żydowskie oraz działalność gospodarcza Zbytkowera przyczyniły się do trwałego związania historii Szmulowizny z dziejami żydowskiej Warszawy.
Pierwsza połowa XIX wieku Praga i jej okolice zostały silnie dotknięte przez działania wojenne końca XVIII i pierwszej połowy XIX wieku. Szczególne znaczenie miały wydarzenia rzezi Pragi w 1794 roku oraz walki związane z powstaniem listopadowym.
Po śmierci Szmula Zbytkowera dobra przechodziły w ręce kolejnych właścicieli. W pierwszej połowie XIX wieku Szmulowizna wciąż pozostawała w dużej mierze podmiejskim obszarem o luźnej zabudowie. Dopiero przemiany komunikacyjne drugiej połowy stulecia stworzyły warunki do jej szybkiej urbanizacji.