Przewidywał on, że królestwa półwyspu, z wyjątkiem Gipuzkoa, plus Indie trafią do Józefa Ferdynanda (sekcja 5), arcyksiążę Karol otrzyma Mediolan (artykuł 6), podczas gdy Ludwik, delfin Francji, pozostanie w posiadaniu królestw Neapolu i Sycylii, a także Stato dei Presidi i Markizatu Finale.
Hiszpanie odmówili podziału swojego imperium bez konsultacji z innymi i 14 listopada 1698 roku Karol II opublikował swój testament, w którym uczynił Józefa Ferdynanda dziedzicem niepodległego i niepodzielonego Imperium Hiszpańskiego.
Śmierć i dziedzictwo Józef Ferdynand zmarł na ospę 6 lutego 1699 r. w wieku sześciu lat, co ponownie postawiło pod znakiem zapytania sukcesję hiszpańską. Jego śmierć była dość nagła, objawiała się drgawkami, wymiotami i długotrwałą utratą przytomności. Plotki głosiły, że został otruty przez swojego dziadka Leopolda I, ale niczego nie udowodniono. Został pochowany w Brukseli. Wraz z nim zakończyła się najdalsza możliwa linia pochodzenia od małżeństwa Filipa IV Habsburga i jego drugiej żony, a zarazem siostrzenicy Marianny Habsburg.