„Historia jednego życia”.

Po wkroczeniu do Lublina Armii Czerwonej w 1944 roku brał udział w tworzeniu Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. W roku 1945 przeniósł się do Wrocławia i podjął pracę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Wrocławskiego (był pierwszym dziekanem tego wydziału). W 1952 roku utworzył we Wrocławiu Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN (nazwany później jego imieniem) i został jego pierwszym dyrektorem. Zorganizował również we Wrocławiu Ośrodek Badań Patologii Ciąży.

W 1952 r. został członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk i wszedł w skład jej prezydium.

Materiały archiwalne Ludwika Hirszfelda znajdują się w Archiwum Polskiej Akademii Nauk pod sygnaturą III-157.

Osiągnięcia Do jego najważniejszych osiągnięć naukowych należą odkrycia dotyczące grup krwi. Badania te prowadził w Heidelbergu w latach 1907–1911 wraz z . Odkrył wówczas, że grupy krwi są dziedziczone po rodzicach (co zastosował do celów dochodzenia ojcostwa) i wprowadził oznaczenie grup krwi jako 0, A, B i AB, przyjęte na całym świecie w 1928 r.

W czasie pierwszej wojny światowej przebywał na Bałkanach, gdzie odkrył pałeczkę duru rzekomego C (Salmonella hirschfeldii).